Zo ongeveer iedereen in mijn omgeving heeft er last van, griep, keelontsteking, verkoudheid of koorts. Ook Veerle en Sverre zijn niet lekker. Maar mama kan niet ziek zijn. Veerle haar neusje zit vol snot en ik hoor haar ’s nachts constant hoesten. Als ze ’s morgens wakker wordt zie ik haar vuurrode wangetjes. Oh jee, koorts.
Zieke kinderen
De volgende dagen zorg ik voor haar en haar broer die inmiddels ook koorts heeft. Beide zitten op de bank onder een warm dekentje en kijken met waterige oogjes een beetje tv. Ondertussen loop ik heen en weer met groentesoep, appelsap, rijstwafels en vooral heel veel knuffels en kusjes van mama. Ook wordt het toilet druk bezocht en vliegt het vochtig toiletpapier om mijn oren. In de nachten ben ik druk, snotneusje hier, hoestdrankje daar. Ik mag me gelukkig prijzen dat ze beide niet hoeven te spugen en het beddengoed ’s nachts niet hoeft worden verschoont (op een kussensloop na als Sverre een flinke bloedneus krijgt).
Soms heb ik het idee dat een rennende moeder ook wel handig is en er een tikje misbruik van wordt gemaakt. Zodra ik even zit hoor ik’ mamaaa, dorst!’ en mama loopt alweer om een bekertje drinken te pakken. Direct daarna gilt zoonlief dat hij gepoept heeft en of ik zijn billen wil schoonmaken. Dan zie ik ook dat het niet helemaal goed is gegaan en de hele pot onder de spetters zit… oeps… Snel de bleek erbij en even grondig schoonmaken.
Maar ik sla me er natuurlijk doorheen, ik ben een mama, en mama’s kunnen alles. Na een paar dagen zijn de kinderen er weer bovenop en kan Sverre zelfs carnaval op school vieren in zijn nieuwe politiepak. Ook Veerle in haar zeemeerminnenjurk kan gaan feesten op de peuterspeelzaal.
Mama kan niet ziek zijn
En dan, op vrijdagnacht, lig ik behoorlijk brak in bed. Mijn keel voelt als schuurpapier en mijn hoofd zit vol watten. Ik hoef niet eens te temperaturen om te weten dat ik koorts heb. Oh nee! Een mama kan niet ziek zijn! Om kwart voor 7 staan er twee vrolijke koppies naast mijn bed. Met de iPad krijg ik nog 3 kwartier bonustijd in bed maar daarna willen ze toch echt naar beneden.
En een beetje drinken. Een boterham. En een appeltje. Geschild. En in stukjes. Kleine stukjes.
En daar zit ik. Op de bank onder een dekentje. Ik lust best wat groentesoep, en een rijstwafeltje, of een bekertje appelsap.
Wie zorgt er voor mij…?
Lees ook: moeders met een eigen bedrijf >>
Lees ook: de familieplanner >>
