Het zou me dit jaar niet overkomen. Vlak voordat mijn zevende winter als moeder aanbrak, besloot ik het eindelijk eens anders aan te pakken.
Dus niet op het moment dat Gerrit Hiemstra snijdende kou aankondigt eens gaan kijken of die sneeuwlaarsjes achterin de kast nog passen. Om vervolgens voor de zoveelste keer tot de conclusie te komen dat die kindervoetjes toch wel bizar snel groeien, waarna een uitputtende zoektocht volgt naar sneeuwlaarsjes in die ene specifieke maat. Tevergeefs natuurlijk, want alle sneeuwlaarsjes zijn al gekocht door moeders die het wel goed voor elkaar hadden en deze weken geleden al aanschaften – dan heb je het vast in huis. Zo’n moeder zou ik vanaf nu ook worden.
Dus koos in uit het énorme aanbod sneeuwlaarsjes en snowboots de allerleukste en zette ze thuis intens tevreden in de kast. Om ze er vervolgens niet meer uit te halen…
Want nou zal je net zien dat we deze winter een heus temperatuurrecord hebben verbroken. Geen vlokje sneeuw hebben we nog gezien in Amsterdam. Het scenario dat deze laarsjes deze winter überhaupt nooit gedragen worden wordt steeds waarschijnlijker. En volgend jaar passen ze natuurlijk niet meer. Als troost surf ik dan maar eindeloos naar de nieuwe zomercollecties die nu al binnendruppelen. En terwijl ik me vergaap aan de vrolijke jurkjes en bikini’s, bedenk ik me opeens: wat nou als die leuke sandaaltjes straks uitverkocht zijn, zal ik…?
Jet
