We hebben iets om naar uit te kijken; oma komt. Oma komt heerlijk 10 dagen bij ons logeren. We missen oma allemaal maar Sophie staat toch wel aan kop, net zoals Youp aan kop staat met opa missen.
Sophie kan zich niet heel veel herinneren van haar vroegere leventje in Nederland maar ze kan zich wel heel goed herinneren dat ze “vroeger” altijd appeltaartje ging eten met oma. Niet vreemd dat ze zich dit nog kan herinneren want ze deed dat namelijk elke dinsdag. Dat was haar oma dag en als jongste had zij het geluk dat haar grotere broer al naar school moest en zij nog thuis was. Elke dinsdag, weer of geen weer, de dames stapten op de fiets en fietsten naar een winkel waar ze appeltaartjes, appelsap en koffie kochten. Elke week weer hun eigen feestje.
En nu leeft Sophie weer toe naar een nieuw feestje, oma ophalen op het vliegveld. Zodra de schuifdeuren open gaan en oma naar buiten komt rent Sophie altijd tegen de stroom van naar buiten komende mensen in om oma te verwelkomen met een heerlijke knuffel. Oma komt niet alleen de tropische warmte tegemoet maar ook de warmte van haar kleindochter. Een vertederend moment.
Vanmorgen ging om half zes de wekker, we hebben net de tussen vakantie achter de rug en zijn een weekje weggeweest. Misschien dat daarom de wekker wel heel hard klonk en niemand echt de puf had om op te staan maar ja, haasten op dat tijdstip is ook geen aanrader, dus eerst mama eruit gevolgd door Youp. Wij twee waren alweer onder de douche uit terwijl er een slapend propje mens op bed lag met het kussen over haar hoofd getrokken. Het zag er lief uit en even dacht ik ook echt dat ze opnieuw in slaap was gevallen. Totdat ze het kussen van haar hoofd afgooide, met een ruk omhoog kwam en riep “nog acht nachtjes!!!!”
X
Yvet
