Gezamenlijke hobby met je dochter, is dat normaal? Saar is een echt paardenmeisje. Al vanaf dat Saar kan praten -en dat was heel vroeg; met 18 maanden praatte ze volzinnen in twee talen- heeft ze het over paarden. Het zou me niets verbaasd hebben als haar eerste woordje ‘paard’ of ‘pony’ zou zijn geweest. Ze is sowieso gek van dieren.
Paardenmeisje
Ze is vaak ook veel beter met dieren dan met mensen. Maar ze leeft echt voor paarden en pony’s. Vanaf dat ze een boek open kon doen, verslindt ze alles wat met paarden te maken heeft; leesboeken, maar ook theorieboeken worden tot in het kleinste detail bestudeerd. Ze weet alles, van hoe de verschillende kleuren vacht heten tot zo’n beetje alle rassen die er bestaan tot hoe een paardenhoef precies in elkaar zit. Alles!
Iets meer dan een jaar geleden was het zo ver: Saar vierde haar 7e verjaardag en dat betekende ook dat ze eindelijk met lessen kon beginnen. Dat was een mijlpaal, maar er is er nog één:
Een eigen paard…
Nou heeft Saar het geluk dat wij op een boerderij wonen en dat het in Frankrijk nog vrij normaal is dat je veel land bij je boerderij hebt, omdat grond hier niet zo kostbaar is als in Nederland. Dus we hebben ook de ruimte voor veel dieren en die hebben we dan ook! Buiten onze koeien hebben we schapen en lammetjes, kippen met hun kuikentjes, kleine eendjes, ganzen, cavia’s, baby konijntjes, een ezel en een miniatuur shetlander (niet hoger dan mijn knie). Een ‘echt’ paard ontbreekt dus nog…
We hebben altijd gezegd dat Saar rond haar 14/15e verjaardag haar eigen paardje krijgt, als ze die dan nog wil. Op die leeftijd weten we wat beter of paarden blijvend in haar leven zullen zijn, of dat de liefde over is gevlogen. Totdat iemand mij een paar maanden geleden aan het denken zette. Hier in Frankrijk gaan veel kinderen rond hun 15e doordeweeks naar een internaat, omdat de middelbare scholen in de kleine dorpjes dan stoppen. Het middelbareschooldiploma moet in de grote stad gehaald worden. Dit zal dus betekenen dat precies rond de leeftijd dat Saar haar paard zou krijgen, zij veel minder thuis zal zijn. Daarbij kreeg ik te horen dat al eerder een eigen paardje ook goed voor haar zou kunnen zijn.
Gezamenlijke hobby met je dochter
Hoe je het ook wendt of keert, ik zal ook voor de verzorging van het paard opdraaien. Of omdat Saar nog te jong is om alles alleen te doen, of omdat ze minder thuis zal zijn. Nou heb ik vroeger ook een paar jaar paard gereden en omdat niets me leuker lijkt dan met mijn dochter samen te paard de bossen in te trekken, heb ik besloten weer lessen te nemen. Zowel in het rijden, als het verzorgen van paarden.
Ga ik nu te ver? Is het beter dat Saar een hobby voor haar zelf heeft? Of is het juist leuk iets samen te delen en een gezamenlijke hobby met je dochter te hebben?
Dan hebben we natuurlijk wel twee paarden nodig (zeg dat nog maar niet tegen mijn man)…
Heb jij ook een gezamenlijke hobby met je dochter?
Lees ook: dierenliefde >>
