En toen was ze ineens 2. Gek he, iedereen heeft het er altijd over hoe snel de tijd gaat met een klein kind en dan denk ik, dat zal wel. Maar het gaat ook ontzettend snel. Twee weken geleden werd Jippe al weer 2 jaar. En wat is ze groter geworden en heeft ze al veel mee gemaakt in haar kleine leventje. Nu om mij heen veelal de tweede baby van de moeders met wie ik tegelijk zwanger was zich aandient of er al eventjes zijn, koester ik echt het moment met Jippe. Heerlijk vind ik het dat ze al twee jaar deel uit maakt van ons leven, ook al kan ik haar soms ook wel achter het behang plakken haha. Het is een pittig meisje met een eigen willetje, dus dat is soms moeilijk. Maar natuurlijk ook super leuk.
Ik denk vaak terug aan het begin, hoe het was toen ze net geboren was, de borstvoeding, het slapen, de krampjes, de adviezen en dan kijk ik er met een goed gevoel op terug. Natuurlijk is het niet allemaal gegaan zoals het misschien zou moeten of zoals ik het had gewild, maar nu twee jaar later staat er een gezond, vrolijk meisje in de kamer te springen.
Een meisje dat nu al vaak precies weet wat ze wil. En als haar iets niet zint, dan horen we en zien we het ook gelijk. ‘Nee, nee, nee, nee’, roept Jippe dan hard door de kamer terwijl ze haar wijsvingertje dan heen-en-weer beweegt. Eigenlijk moet ik dan heel hard lachen, maar nee, ik hou me in. Ik weet dat er nu nog vele momenten gaan komen, die ik moet onthouden en opschrijven. Ik heb verschillende boekjes waar ik haar vorderingen in bij probeer te houden. Probeer ja, want zoals ik vroeger bijna dagelijks in mijn dagboek schreef, dat wil me in deze boekjes nog niet heel goed lukken. En foto’s erbij plakken helemaal niet. Dat komt door het digitale tijdperk. Ik moet er echt een dagje voor gaan zitten om wat leuke (pasgeboren baby) foto’s af te laten drukken. En ik wil het ook volhouden met de boekjes. Ik weet namelijk zelf nog heel goed dat mijn moeder het Boek van ikke had bijgehouden voor mij. Fantastisch vond ik dat om terug te lezen en mijn tekeningen en foto’s te bekijken. Ik wil dat later ook voor Jippe hebben. Maar ik moet snel zijn merk ik. We hebben net de tweede verjaardag met een feestje en (zelfgemaakte) taart gevierd en voordat we het door hebben, moet ze al naar school. Gelukkig duurt dat nog twee jaar, maar ik ben bang dat ook die twee jaar snel gaan.
Esther
