Ik een shopverslaving? Nee, ik ben gewoon gek op winkelen. Op mijn vrije ochtend, heb ik altijd van alles te doen. Tenslotte werk ik parttime en moet er thuis ook het een en ander gebeuren.
Minpuntje is dat ik ook andere dingen in mijn hoofd heb. De herfstkriebels beginnen weer en bedenk mij wat de kinderen nog in de kast hebben hangen, is het genoeg?, is het nog wel leuk?, volgens mij moet ik shoppen. Helaas bedenk ik mij ook dat ik genoeg geld heb uitgegeven deze maand, woonaccessoires, schoenen dus ik ga alleen kijken!
De hele ochtend kan ik het ene winkelwagentje na het andere volladen. Oh Jasmijn heeft nog een blauw glitterrokje, daar kan ik deze maillot bij doen maar daar moet ook een bijpassend vestjes bij. Lucas heeft nog maar 3 goede jeans dus een reserve zou erg makkelijk zijn en wauw die grijze sweater past er perfect bij, hoppa! Nu kan Julius niet achterblijven. Eens kijken, hij heeft alleen de Timberlands, sneakers zijn wel erg handig om erbij te hebben. Iedereen heeft twee paar schoenen, dat is gewoon beter voor de voeten. Verder zoek ik nog wat “niet dure” dingetjes, dat is zonde om te laten liggen.
Laat ik nu maar stoppen, snel klik ik op het winkelwagentje. Het totaalbedrag is € 410,-. Oh daar schrik ik enorm van maar ja, ik heb wel erg veel leuke dingen dus valt het bedrag wel mee. Hmmm straks is het weg en is er niets leuks meer….
Het voelt het niet goed, ik bedenk me niet en klik op het kruisje, alles weg! Toch blijf ik met een onbehagelijk gevoel zitten, ik wil gewoon wat nieuws maar ik wil geen geld uitgeven. Ik kan ook nog even bij de H&M kijken of bij de Zara, ook altijd leuk en niet duur…
Zo kan ik rustig hele ochtenden achter mijn laptop zitten shoppen, maar geen cent uitgeven 🙂
Herkenbaar?
