Afgelopen zondag was mijn allereerste Moederdag. Zelf heb ik niet zoveel met deze dag, bij mijn moeder doe ik er niet veel aan, maar dat komt ook omdat ze een week voor Moederdag jarig is. Vroeger vond ik het altijd fantastisch; knutselen en lekker rommelen in de keuken. En dan heel trots je kunstwerk laten zien. Ik weet nog wel dat ik mijn moeder een speldenkussen had gegeven dat ik zelf beplakt en geverfd had. Mijn moeder heeft dat nog wel twintig jaar gebruikt totdat het toch echt uit elkaar viel.
Nu was ikzelf aan de beurt. Ik had al twee weken het cadeautje van het kinderdagverblijf zien liggen, maar ik heb me heel goed kunnen beheersen; ik heb het zelfs niet aangeraakt. Alsof Jippe het wist, deed ze zondagmorgen ook haar best; ze sliep tot half 8, heerlijk! Daarna kreeg ik van papa (en natuurlijk ook van Jippe) ontbijt op bed. Met het knutselcadeautje. Nieuwsgierig als ik was – ik had me dan ook al twee weken weten te beheersen – maakte ik als eerste het cadeautje open. Een potje thee met theezakje en een geverfd voetje van Jippe. Super leuk en het heeft al een plekje in de woonkamer gekregen. En ik ben benieuwd of ik het theezakje over twintig jaar, net als speldenkussen van mijn moeder, nog in mijn bezit heb. Kunnen Jippe en ik samen een lekker kopje thee drinken.
